نامه   

توضیح ندارد

 

سلام جنازه‌های خوشبخت!
صبح برفی و دلچسب‌تان بخیر!
در این چند روزه که از عروج اجباری و ملکوتی شما، لابلای آتش پیت‌های نفت گذشت، بحمدلله ملالی نیست جز دوری‌تان؛ مادرهاتان عصر آن روز که رفتید، مختصری ضجه می‌زدند که شکر خدا با آمدن نماینده‌ی رییس‌جمهور و وزیر و نماینده‌ی وزیر و نماینده‌ی همسایه‌ی وزیر و دیگران، و بویژه قرائت پیام‌های تسلیت‌های مختلف از سوی شخصیت‌های سیاسی مختلف، دل‌شان به‌ناچار آرام گرفت و رفتند پی کارشان.
اوضاع مملکت آرام است بچه‌ها؛ بزرگان اهل سیاست، با آن همه گرفتاری - که خود ناشی از احساس تکلیف برای خدمت در نهاد ریاست‌جمهوری‌ست - یادشان نرفته که با بیانیه‌های قاطع سوختن شما را در آن مدرسه‌ی درپیت و با آتش پیت محکوم کنند؛ شما که در عالم برزخ‌اید و بنا بر احتیاط واجب چون کودک‌اید، بحث چوب نیم‌سوخته‌ی اسلام برای‌تان صدق نمی‌کند، لابد این حجم عظیم خلوص را بهتر از ما حس می‌کنید؛ نه؟
شکر خدا شما که سوختید، کمیته‌ی بررسی امنیت مدارس تشکیل شد؛ کلی از آدم‌هایی که دل‌شان برای خدمت لک زده‌ بود، جای‌گزین مدیران قبلی شدند؛ شبکه‌ی خبر هم چپ و راست کتاب‌های سوخته‌تان را نشان داد و برای استاندار و فرماندار و غیره‌تان خط و نشان کشید؛ دیگر چه چیزی بهتر از این؟ الحمد لله رب العالمین!
سلام ما را به خدای مهربان برسانید و بگویید چند تا دیگر از این فاجعه‌های عبرت‌انگیز بفرستد؛ تا رادیو پیام ما دیگر یادش نرود و مدام از رژیم لاغری یک سگ و گربه در لندن حرف نزند؛ به خدا بگویید این‌جا را تا انتخابات سرنوشت‌ساز ریاست‌جمهوری در سایه‌ی خود نگه دارد؛ دولت کریمه که آمد، برای ایشان هم تدابیری اتخاذ خواهد فرمود.

لینک